WOJSKO POLSKICH SIŁ ZBROJNYCH CZYLI...

Wojsko Polskie nie ma szczęścia do syntez, najtrudniejszej chyba formy monografii naukowej, wymagającej olbrzymiej wiedzy i erudycyjnej znajomości źródeł. Dlatego jesteśmy dumni, że naukowiec takiej klasy jak płk dr hab. Juliusz Tym zdecydował się wydać swoją syntezę wojska Polskich Sił Zbrojnych właśnie u nas. Autor już w pierwszym rozdziale, dotyczącym historiografii PSZ, przechodzi do natarcia, rozprawiając się z wieloma mitami i przekłamaniami narosłymi wokół Wojska Polskich Sił Zbrojnych. Jest to rozdział wprowadzający, w którym konstatacja, że tylko prawda jest ciekawa, jest mottem tego opracowania. Niniejsza monografia dotycząca najnowocześniejszej armii II Rzeczpospolitej obejmuje wszystkie najważniejsze wymiary funkcjonowania sił zbrojnych – od planowania rozwoju i wynikającej z tego procesu organizacji, przez szkolenie (w tym motorowe), aż po działania zbrojne. Jest też wymiar ludzki – od generałów, przez dowódców, po szeregowych walczących na nieludzkim, zmechanizowanym polu masowego zabijania, jakim była II wojna światowa. Wojsko Polskich Sił Zbrojnych, czyli najnowocześniejsza armia II Rzeczypospolitej, musiało zostać wydane w dwóch tomach ze względu na jego rozmiar,dlatego że autor stworzył dzieło skończone, które stanie się odniesieniem dla wszystkich historyków zajmujących się tym okresem historycznym. Czytelnicy znajdą w tej monografii ponad setkę zdjęć, kilkanaście map oraz indeksy –osobowy i geograficzny. Zapraszamy do lektury.

Rozdział VI. Praktyczny wymiar nowoczesności – wojsko Polskich Sił Zbrojnych w działaniach wojennych sprzymierzonych. 
I Korpus w obronie szkockiego wybrzeża 1940–1941. Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich w obronie Tobruku. Działania 2. Korpusu w kampanii włoskiej 1944–1945. Dywizja Pancerna w kampanii w północno-zachodniej Europie 1944–1945. 1. Samodzielna Brygada Spadochronowa w operacji „Market-Garden” w 1944 r. Służba okupacyjna w latach 1945–1947.

Rozdział VII. Ludzki wymiar nowoczesności – dowódcy i żołnierze.