WICHROWE WZGÓRZA, EMILY BRONTE

Niepokojąca powieść o wielkich namiętnościach, pożądaniu i odrzuceniu.

Arcydzieło literatury odkrywane na nowo przez kolejne pokolenia czytelniczek i czytelników, teraz w nowym przekładzie Anny Bańkowskiej.

Właściciel majątku Wichrowe Wzgórza, pan Eearnshaw, przyjeżdża do domu wraz z bezdomnym chłopcem, Heathcliffem, a własne dzieci prosi, by traktowały go jak brata. Heathcliff i córka pana Eearnshawa, Catherine, wydają się dla siebie stworzeni, lecz ich rodząca się miłość okazuje się niezwykle niszcząca. Dorastając, Heathcliff nie czuł się w pełni akceptowany, jako dorosły mężczyzna pragnie zemsty, a ta determinuje życie jego, a także następnych pokoleń. Yorkshire – miejsce akcji – ma mroczny charakter, który przenika całą powieść.

Utwór wydano w 1847 roku – zyskał on nieprzychylne recenzje, głównie ze względu na ponury charakter. W Polsce po raz pierwszy opublikowano go w roku 1929 pod tytułem „Szatańska miłość”. Dzisiaj „Wichrowe Wzgórza" należą do kanonu literatury anglojęzycznej i interpretowane są jako powieść gotycka.

Książka doczekała się kilku adaptacji filmowych, najnowsza ekranizacja w reżyserii Emerald Fennell ukazała się w lutym 2026 roku.

„Kiedy w moje ręce trafiły »Wichrowe Wzgórza«, sam tytuł sprawił, że przeszył mnie zimny dreszcz, a w miarę lektury, utrwalił mi się obraz ponurej krainy, gdzie po nocach snują się duchy, wyją złowieszcze wichry, po niebie przewalają się kłęby ciemnych chmur, a mieszkańcami targają równie gwałtowne namiętności. To właśnie ten mroczny nastrój powieści urzekł mnie już na zawsze […]”.

ANNA BAŃKOWSKA